برخى بر اين عقيده‌اند كه اين كار براى اين است كه روز مذكور آغاز سال رومى است كه يكهفته تمام از ولادت مريم گذشته و جمعى بر اين عقيده‌اند كه چون اريوس رأى خود را آشكار نمود و دسته‌اى از او پيروى كردند بيكى از بيعه‌هاى نصارى چيره شد و اهل آن بيعه با اريوس بمخاصمت برخاستند سپس بدين طريق باهم صلح و تراضى نمودند كه سه روز در آن بيعه را ببندند و بعدا باهم بيايند و بنوبت دعاهايى بر اين در بسته بخوانند و بر روى هركس كه در باز شد اين بيعه از او باشد و قضا را چنين كردند و در به روى اريوس باز نشد و بمسيحيان اين كليسا گشوده گشت و اين امكان از آنان شد . كودكان نصارى عمل مذكور را از راه تشبه بمژده‌اى كه در آن هنگام داده شدند بجامىآورند و در روز دوم ذكران سيلبيطروس مطران است كه مردم قسطنطنيه بدست او عيسوى گشتند و روز پنجم روز عيد الدنح است « 1 » و روز ششم خود عيد الدنح و روز معموديه است كه يحيى بن زكريا مسيح را در آب معموديه در نهر اردن هنگامى كه سى سال از عمر او گذشته بود تعميد داد و روح القدس به شكل كبوترى چنان كه در انجيل مذكور است بر او نازل گشت . نصارى پس از آنكه از عمر اطفال ايشان سه و يا چهار سال گذشت اسقف‌ها و قس‌هاى ايشان جمع مىشوند و طشتى را پر از آب مىكنند و بر آن آب دعا مىخوانند و اين طفل را در آن آب فرومىبرند و اين طفل مسيحى مىشود و اينجاست كه پيغمبر ما عليه السلام فرموده است « كل مولود يولد على الفطرة حتى ان ابويه يهودانه او ينصرانه او يمجسانه » .

--> ( 1 ) - دنح در سريانى به معناى ظهور است و مقصود ظهور عيسى است از نهر اردن و خاقانى گويد : بخمسين و بدنح و ليلة الفظر * بعيد الهيكل و صوم العذارا براى حفظ قافيه در ابيات پيشين بايد عذارا نوشته شود .